என் பாசத்திறகும் நேசத்திற்கும் பெருமதிப்பிற்குமுரிய என்னன்புறவுகளுக்கு!

எனது நெஞ்சங்கனிந்த வணக்கங்களையும் வாழ்த்துகளையும் மகிழ்வோடும் நெகிழ்வோடும் முதற்கண் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன்!

எமது தமிழவையின் வெள்ளிவிழாவினை முன்னிட்டு இந்த அன்பு மடலை வரைய விழைகின்றேன்!

தமிழவையின் தோற்றக் காலத்திலிருந்து.. அதனது படிப்படியான வளர்;ச்சிக்காலங்களிலெல்லாம்…  தொடர்ச்சியாக எனது அடிவளவில் நாம் அமைத்துள்ள மண்டபத்திலிருங்தும் நமது விழா அரங்குகளிலும் அரங்கேற்றங்களிலும் எமது அவைக்கூடல்கள்.. அறிவுத் தேடல்களிலும் அன்புக் கலநகுழு;துரையாடல்களிலும் பேசாத எதனையும் பகிராத எதனையும் நான் இங்கு புதிதாக எழுதப்போவதில்லை!

தமிழவையின் பத்தாவது அகவையிலும் பதினைந்தாவது அகவையிலும் இருபதாவது அகவையிலும் எங்கள் இல்லத்திலும் தமிழவை மண்டபத்திலும் நாம் ஒன்றாகக் கூடிக் குலவி… ஒக்கலித்து மகிழ்ந்த நிகழ்ச்சிகளை உங்களில் ஒருசிலர் நிச்சயம் மறந்திருக்கமாட்டீர்கள் என நம்புகின்றேன்!

தேசம் தேசியம் தெய்வம் சார்ந்த தமிழவையின் நம்பிக்கைகள் நோக்குகள் இலக்குகள் பற்றி… அதன் நிறுவனனாகவும் அதன் காப்பாளனாகவும் இவை சார்ந்து பொறுப்புணர்போடும்.. அறநெறி.. அன்பு நெறி.. அருள் நெறிக் கொள்கைகளோடும்… நான் பல தடவைகள்.. வாய்ப்புகள் வருகின்ற போதெல்லாம் வரையறுத்தும் வலியுறுத்தியும் வந்துள்ளதை எம்மோடு 1999இலிருந்தும்  அதற்கு முன்பும் இணைந்து பயணித்தவர்கள் பணியாற்றியவர்கள் பங்களிதவர்கள்.. நன்கறிவர்!

இவர்களில் ஒருசிலர் 1970களின் பிற்பகுதியில் நான் உருவாக்கி இயக்கி வந்த ‘தமிழ்க்கலைஞர் குழு’ (வுயஅடை யுசவளைவநள புசழரி’ இலிருந்தே என்னையும் எனது தமிழ் வாழ்வையும் நன்கறிந்தவர்களாக இருந்துள்ளைமை எனக்கு ஊக்கமும் உந்துசக்தியும் தந்த விடயமாகும்!

என்னோடு இணைந்து என்னோடு பயணித்த எனது துணைவியார் எனது பிள்ளைகளின் பங்களிப்பினை விபரிக்க என்னிடம் வார்த்தைகளேயில்லை என்பேன்! இவர்கள் எனது தமிழப் பயணத்திற்காகச் செய்துவரும் விட்டுக்கொடுப்புகள் எழுத்திழலடங்காதவை என்பேன்!

மேலாக…எமது தமிழவையின் வளத்திலும் வளர்ச்சியிலும் என்னோடு தொள்கொடுத்து நின்ற.. இன்றுவரையும் என்னோடு  நிற்கின்ற… எனது பாசத்திற்குரிய தம்பி தங்கையர்கள்.. அண்ணன் அக்காமார்களை நான் என்றும் மறப்பதற்கில்லை!

1997-1998களில் தமிழவைக்கான கட்டடத்தைக் கட்டி… அதன் கட்டட வேலைகளை 1999இல் நிறைவு செய்தபின்னர்… 1999இல்.. கோடைப் பருவகாலத்தில்.. தமிழவைக்கான அங்குரார்ப்பண நிகழ்வை நடத்தியிருந்தோம்!

ஏதோ ஒரு தெய்வ வாக்காக.. என்னுள் இக்கால இடைவெளியில் உதித்த விருது வாக்கியமே..

‘ஆன்றோர் அறிவும் சான்றோர் சால்பும்…

தோன்றாத் துணையாய்க் கொண்டது’ எனும் சொற்கோர்வையாகும்!

இதே எண்ண ஓட்டத்தில் உதித்த பெயரே ‘தமிழவை’ எனும் திருநாமமுமாகும்!

.இவையெல்லாம் திட்டமிடப்பட்டுத் தீர்மானிக்கப்பட்ட காரியங்களல்ல!

தமிழவை உயிர்த்ததும் உதித்ததும் உலவியதும் ஒரு கனவுக் காட்சியாகவே எனக்கு இன்றும் தோற்றமளிக்கிறது!

தமிழவை மண்டபத்தில் நாம் கூடியதும்.. இறைவழிபாட்டுடன் குலவியதும் கலந்துரையாடியதும் ஒரு நீண்ட கனவின் நிலைத்த விம்பங்களாகவே தோன்றுகின்றன!

புறப்பொருள் நோக்காது முகத்துதி பார்க்காது அகப்பொருள் போற்றும் வியத்தகு அமைப்பாகத் தமிழவை வளம் பெற்று வளரவேண்டுமென்ற தமிழ்மரபுக் கொள்கையோடு எமது பயணம் தொடங்கியது!

எங்கள் தமிழவை…

என் அன்புத்தம்பி ‘சைவஞான வித்தகர்’ சூ யோ பற்றிமாகரன் அவர்கள் வாழ்ந்து வருகின்ற ‘ஒக்ஸ்ஃபாட்’ இல் அங்குள்ள உலகப் பிரசித்திபெற்ற பல்கலைக்கழக வளாகப் பகுதியிலுள்ள நதிக்கரையோரம் நங்கள் ஒரு சிலர் மட்டும்.. அமர்ந்து தமிழவைக்கான இலக்குகள் நோக்குகள்… நியமங்கள் நிலைப்டபாடுகள் பற்றி ஆராய்ந்து தீர்மானங்களை நிறுவினோம்! முத்தமிழாரமும் நர்த்தனக் கோலமும்  வித்திடப்பட்டது!

எமது சமூகத்திடையே ‘ஒளிரும்’ கலை கவிதை கலை இலக்கிய ஆளுமைகள் ஆற்றல்கள்… அனுபவங்களையும்… எம்மிடையே இலைமறைகாயாக ‘ஒளிந்து’ வாழும் ஆளுமைகள் ஆற்றல்களையும் அரங்கிற்கும் அவைக்கும் அழைத்து வருகின்ற ஓர் அன்பும் அறமும் பண்பும் பணியும் சால் அமைப்பாகத் தமிழவை இயங்கத் தலைப்பட்டது!

இவற்றிற்கெல்லாம் ஆதாரநாதமாக எமக்கு அப்பாற்பட்ட ஓர் உந்துசக்தி எம்மை இயக்கியதென்பேன்!

எனது தனிப்பட்ட பார்வையில்…

தமிழவையுடனான எனது உயிருறவு…

எங்கள் ஈழத்துச் சித்தர்கள்.. செல்லப்ப சுவாமிகளும் யோகர் சுவாமிகளும் அருளிச்சென்ற..

• ‘எப்பவோ முடிந்த காரியம்’
• ‘நாமறியோம்!’

எனும் அருள்வாக்கியங்களை எனக்கு அறிவுறுத்தும் அனுபவங்களெனவே நான் ஆழமாக நம்புகின்றேன்!

எமது முன்னோர் எமக்கு விட்டுச் சென்ற விறல்கள் விழுமியங்களை எமது சமகால மற்றும் நாளைய சந்தியினரிடம் கையளிக்கின்ற பொறுப்பும் புரிந்துணர்வும் அவாவும் ஆர்வமும் வேணவாவும வேட்டலும் கொண்டவர்களாக நம்முள் ஒரு சிலர் பூமியில் வந்து பிறக்கிறோமோ என்ற ஒரு கேள்வி எமது அகவெளியில் உதிக்கும் கணங்கள் வந்து பொக முடியும்!

வேடிக்கையென்னவென்றால்.. எமது பிறவியோடு மட்டுமன்றி.. எமக்கான வாழக்கைச் சூழமைவுகளையும் அனுபவச் செல்நெறி வாய்ப்புகளையும் கூட.. நமக்கும் மேலான ஒரு மகாசக்தி ஓர் ஒழுக்கு வழிப்பட்ட பாதையில் அமைத்துக் கொடுக்கிறதோ என்ற சிந்தனைக் கீறலும் அவ்வப்போது வந்து செல்லத்தான் செய்கிறது!

இங்குதான் எங்கள் கணியன் பூங்கன்றனும் வள்ளுவனும் வந்து தங்கள் அகதரிசனங்களை எமக்குத் தந்து செல்லக்காண்கிறோம்!

எனவே…

நாம் வாழும் காலத்தின் தேவைகருதியோ.. இல்லை வழி வழி வந்த வரலாற்றின் வேண்டுதல் கருதியோ… இறையருள் நம்மொவ்வொருவருக்குமான கடமைகளையும் கருத்தியல்களையும் கட்டமைத்துக் கொண்டு எம்மை அந்த மகாசக்தி எம்மை வழிநடத்தி வருகிறதோ  என்ற எண்ணமும் எனக்கு அடிக்கடி எழுவதுண்டு!

ஒரு பெரும்புலவனாய் வாழ்ந்து நிலைத்த..  தந்தையை மழலைப் பருவத்திலேயே இழந்து…  தாயையும் இளமைப்பருவத்திலேயே இழந்து… சகோதர சகோதரிகளின் ஒட்டுறவினையும் ஒக்கலிப்பினையும் இளமையிலிருந்து முதுமைக்காலம் வரை இழந்து… சொந்த மனைவி பிள்ளைகளுக்கு அப்பால்.. ஓரு சமூக நிலைப்பட்ட.. தாயக உணர்வு தழுவிய ஒரு வாழ்க்கைச் சூழலிற்குட்தள்ளப்பட்டு.. தொழில் வாழ்விலும் தமிழர் தொல்குடித் தொன்மை பற்றி ஆராயக்கூடிய அறிவியல் அரங்கில் உலவவிடப்பட்டதன் விளைவே.. எனக்கும் எனது தமிழ் வாழ்வுக்கும் எமது தமிழவையின் தோற்றத்திறகும் தொடர்ச்சிக்குமான இணைப்பு நீரோட்டமென நான் உறுதியாக நம்புகின்றேன்!

அந்த மகா சக்தியே.. என்னையும் என்னோடு தமிழவையிற் சேர்ந்தியங்கும் சகோதர சகோதரிகளையும் இணைத்துப் பிணைத்து வழிநடத்தி வருகிறதென நான் எண்ணி வருகின்றேன்!

நாம்… எமது தமிழவையின் செல்நெறிச் செம்மாப்போடு.. தாயகத்திலும் தமிழகத்திலும் இயங்கி வருகின்ற கலை கல்வி சமூக மனிதநேய மற்றும் இறையியல் நிறுவனங்களோடும் இணைந்து மக்கள் பணியாற்றும் வாய்ப்பினையும் அந்த மகாசக்தியே அருளியதென்பேன்!

எமது மண்மீதும் மக்கள் மீதும் அவர்களுக்கான விடுதலையின் மீதும் எமது தாயக நிலத்தின் தாய்மொழி இறைமை மீட்பின் மீதும் அதற்கான தலைமை மீதும் அவற்றினூடு நாம் கண்ட ஈகங்கள் தியாகங்கள் மீதும் நாம் கொண்ட அக்கறையும் கொண்ட பற்றும் பக்தியுமே எம்மை ஒரு அடர்த்தியான பயணத்தில் இணைத்துக் கொணடதெனலாம்!

‘புலம் பெயர்ந்தாலும் உளம்பெயராத’ ஒரு மக்களாக நாம் ஒன்றுதிரளவேண்டிய ஒரு வரலாற்றுக் கட்டாயம் எம்மை வளைத்துக்கொண்டது!

தாயகத்தில் நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த ‘கேட்பாரற்ற’ இன அழிப்பு நடவடிக்கைகளே எமது உளவியலை எலுப்பிய வண்ணம் இருந்தன!  இந்த நியாயப்பாடே..எமது கலை வாழ்வை.. கவிதை இயக்கத்தினை.. இலக்கிய வெளியை இயக்கயிவாறிருந்தது!

இச்சூழலில்.. உருவாக்கம் பெற்ற எனது எண்ணமும் எழுத்தும் கலையும் கவிதையும் உரம் பெற்று ஒலித்தது!

‘சத்தியம் சாகாது’‘ஆழ்கடலுக்குள் என் ஆருயிர் முன்னோர்’ ஆகிய எனது இரு நூலாக்கங்களும் எமது தமிழார்வலர்கள் அறிஞர்கள் ஆய்வாளர்கள் மத்தியில் மிகவும் பலத்த வரவேற்பினைப்பெற்றமை எனது இலக்கிய உறவினை விசாலப்படுத்திதென்றால் அது மிகையாகாது!

எனது நாட்டிய நாடகப் படைப்பாக்கப் பயணமும் எமது தமிழவைக்கான ஓர் அங்கீகாரத்தினை விரிவுபடுத்தியுள்ளதென்பது எனது கண்ணியமான கணிப்பாகும்! ‘காவியச் சலங்கைகள்’ நாட்டிய நாடகத் தொகுப்பு இதற்கான ஒரு ஆவணப்பதிவாக நிற்கின்றதெனலாம்!

தமிழவை பற்றிய எண்ணக்கரு எங்கு தோன்றியது… எப்போது தோன்றியது என்பது பற்றி  நான் பல நிகழ்வுகளில்; பல பதிவுகளில் பல ஊடக நேர்காணல்களில்.. உரையாடலகளில் உளத்தூய்மையோடு எந்தவித ஒளிவு மறைவுமின்றி வெளிப்படுத்தி வந்திருக்கிறேன்!

இவற்றிற்கும் மேலாக.. எனது கவிதைகளாக இருக்கலாம்.. கலைப்படைப்புகளாக இருக்கலாம் இலக்கியப் பனுவல்களாக இருக்கலாம்.. அவற்றினூடெல்லாம் எமது மொழி கலை கல்வி கவிதை இலக்கியம் பண்பாடு வரலாறு வழிபாடு வாழ்வியல் பற்றிய எனது தனிப்பட்ட நிலைப்பாடுகள் குறித்தும்.. எமது தமிழவையின் நிலைப்பாடு குறித்தும் மிகவும் உரமான உறுதியான கருத்தியல் செறிந்த பதிவுகளையே செய்து வந்திருக்கிறேன்!

அதன்காரணமாகவே.. எனது அன்பின் செழிப்பையும்  அறச்சீற்றத்தின் தகிப்பையும் அவர்களாற் தாங்கி.. எனது தவறுகளைத் தாண்டி என்னோடு இணைந்து…

‘தமிழ் செய்ய முடிகிறது’ என்பது எனது முடிவாகும்!

‘என்னை நன்றாக இறைவன் படைத்தனன்

தன்னை நன்றாகத் தமிழ் செய்யுமாறே’

-என ஒலிக்கும் திருமந்திர சுலோகத்திற்

‘தமிழ் செய்தல்’ எனும் பதம்…‘தமிழ் களவு நுதலிற்று’ எனும் அன்பினைந்திணையுரையின் இணையோசையெனவே நாம் நம்புவதன் காரணமாகத் ‘தமிழ் செய்தலையே’  தமிழவை தனது தலைமேற் கொண்ட தவமாக ஏற்று இயங்கிவருவதாக எண்ணுகின்றேன்! அன்பினை மையப்பொருளாகவும் அறத்தினை வையப்பொருளாகவும் கொண்டு…‘முரண்களையும் அரண்காளாக்கி முனனேறவல்ல ஒரு புதிய சமூகத்தினைக் கட்டமைக்கும் பயணத்தையே தமிழவை எனும் எமது அமைப்டபானது  ஆற்றவல்லது’ என்பதே.. அதனது நிறுவனனாகவமு; காப்பாளனாகவும் கடந்த கால்நூற்றாண்டுகளாக இயங்கிவருகின்ற எனது அகப்பார்வையாகும்!

இப்பார்வையின் அகவிருத்தியே ‘அன்பே தமிழ்! அதிலே அமிழ்!’ எனும் அற்புத பதங்களுக்கான அகவோசையை எழுப்பியதென நம்புகின்றேன்!

எனவேதான்…

எனது அகப்பார்வையையும் அகிலப் பார்வையையும்  ஆழ்ந்த அன்புறவையும் புரிந்துகொண்ட காரணத்தாலேயே…

1999இற் தமிழவையின் தோறறத்தின்போது இணைந்து இத்தேரின் வடத்தைப் பிடித்து இழுத்தவர்களும்…  இடையில் வந்து இத்தமிழ்த் தேரின் வடத்தைப் பிடித்துத் தொடர்ந்தும் இழுத்துக்கொணடு வருபவார்களும் எனது  உயிருக்கும் உள்ளத்திற்கும் ஊட்டமளித்தவாறு என்னை இன்றுவரை ஊக்குவித்துக்கொண்டு வருகின்றார்கள் என்பது எனது நம்பிக்கையாகும்!

உண்மையை வெளிப்படையாகக் கூறப்போனால்.. தமிழவை என்பது ஒரு பாசம் பகிரும் குடும்பமாவே எனக்கு எப்போதும் தோற்றமளித்து வருகின்றது! நான் துணிவோடும் தூய்மையோடும் தூர நோக்கோடும் சமுதாய இலக்கோடும் அன்புரிமையுடன்  ஒருமையில் அழைத்து உறவு கொண்டாடுவதற்கான ஒரு களமாகவும் தளமாகவுமே.. தமிழவையை நான் கண்டுவருகின்றேன்!குறிப்பாக.. அண்மையில் எனக்கு ஏற்பட்ட பாரிய புற்றுநோய்க் காலத்தில்.. என தம்பி தங்கைகள்.. அக்கா அண்ணன்கள் தாய்மார்கள் தந்தைமார்களை எனக்கும் எனது துணைவியார் பிள்ளைகளுக்கும் அளித்த அன்பும் ஆதரவும் எம்மீது இவர்கள் காட்டிய பாசமும் பரிவும் என்னுள் ஏற்படுத்திய நேரிய தாக்கங்கள் வர்ணிக்கும் எல்;லைகள் கடந்தவை!

எனது அன்புறவுகளே!

இந்த இடத்தில் ஒரு முக்கியமான செய்தியையும் பதிவு செய்வது எனது தலையாய கடன்களுள் ஒன்றென நினைக்கின்றேன்!

எனக்கும் எமது தமிழவைக்கும் சமகால ஆன்றோர் சான்றோர்களுக்குமான உறவுநிலை என்பது எமது அமைப்புக்கான ஒரு மிகப்பாரிய பலமாகவே நான் கருதுகின்றேன்!

தமிழீழம் தமிழகம் ஆகிய எமது தாயக தேசங்களிலும்.. மற்றும் இன்றைய கால கட்டத்தில்.. உலகப்பரப்பிலும் வாழ்ந்த அல்லது வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்ற எமது அனுபவமிக்க ஆளுமைகளை நேரிற் சந்தித்த வாய்ப்புகளின் மூலம் நானும் நமது தமிழவையும் இதுவரை  அல்லது இன்றும் அடைகின்ற அனுபவச் செம்மாப்புகளை நான் ஒரு பெருவரமாகவே உள்வாங்கி வருகின்றேன்!

அன்பியல் அருளியல் அறவியல் அருளியல் பொருளியல் தமிழியல் தொல்லில் உலகியல் உறவியல் என பல அயல்களைப் பயிலும் ஒரு பள்ளி மாணவனாகவே நான் பயணித்து வருகின்றேன்!

பாரதி வாழ்ந்து வலம் வந்த பகுதிகளையும் புத்தர் காந்தி போன்ற பெருமக்கள் வாழ்ந்ததாக வரையப்படும் பகுதிகளையும் இந்தியா மத்தியகிழக்கு அவுஸ்திரேலியா நியூசிலாந்து தாய்லாந்து கம்போடியா இந்தோனேசியா மலேசியா ஜப்பான் ஆகிய தேசங்களின் தொல்ல்pயற் தடங்களையும் கூட…நான் தரிசித்து வருவதன் மூலம்.. இந்த உலக சமுதாயத்தின் தொன்மைச் சிறப்பையும் அதன் தொடர்ச்சித் தரத்தையும் ஒப்பீடுசெய்யக் கூடிய பெருவாய்ப்பினைப் பெற்று வந்துள்ளேன்!  இவ்வாறான அனுபவங்களே..எனக்குள் ஓர் ஆய்வு வேட்கையை வலுப்படுத்தி வந்துள்ளதெனலாம்!

இப்பின்னணியில்..

எமது சமகால மற்றும் இளைய சந்ததியினரின் அறிவுத் தேடலை ஊக்குவிக்கும் களமாகவே ‘தேடலும் கூடலும்’ எனும் ஒரு மெய்நிகர் இணையவழிக் களத்தினை.. கோவிட் 19 கோரோனா நோய்தட தொற்றுக் காலத்தில் எமது தமிழவையில்.. வாராவாரம்.. சனிக்கிழமைகளில் நாம் தொடர்ச்சியாக நடத்தியதோடு.. அதனைத் தொடர்ந்தும் இணையவழி ஒன்றுகூடல்கள் மூலம்.. ‘தமிழவை முற்றம்’ பாவும் நாவும்’‘இலக்கிய உலா’‘ஒளி விழா’ வாணி விழா’‘தாயகவிடுதலை சார்ந்த  நிகழ்வுகள்’ எனப் பல நிகழ்ச்சிகளை நடாத்தி வந்துள்ளோம்! ‘சுழற்சித் தலைமை’ மூலமாக… ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியையும் ஒவ்வொருவர் தலைமையேற்றுப் பொறுப்பேற்று நடத்தக்கூடிய ஒரு நிலைப்பாட்டை ஓர் ஒழுங்கமைவினை நாம் ஏற்றுக்கொண்டு இயங்கும் வாய்ப்புகள் உருவாகின!

தன்னகத்தே பற்பல துறைகளில்.. ஆழ்ந்த அனுபவமும் நீண்டகாலப் பணித்திறனும்..பன்முக ஆற்றல்களும் கொண்ட தமிழுள்ளங்களைக் கொண்டு தன்னை விரிவுபடுத்திவருகின்ற எமது தமிழவையின் தொண்டுகள் தொடரவேண்டுமென்ற பேராவலும் பெருவிருப்பும் என்னுள் என்றும் சுடர்விட்டுக்கொண்டேயிருக்குமென நான் பூரணமாக நம்புகின்றேன்! பராசகஜதியை வேண்டுகின்றேன்!

இவையைல்லாவற்றையும் நினைவேந்தி நெகிழவும் மகிழவும் எமக்கான ஓர் அரியவாய்ப்பாகவே… எமது வெள்ளிவிழாவானது ஒரு மகிழ்ச்சிப் பெருவிழாவாக மலருமென நம்புகின்றேன்!

இந்த இனியநாள் சிறப்புற நடந்தேற.. எல்லாம்வல்லஅன்னைபராசக்தியின் பாதாரவிந்தங்களை நெஞ்சிருத்தி.. இவ்விழாவின் வெற்றி நோக்கி.. விழிகளில் ஒளியோடு பழுக்கள் சுமந்து.. பணியாற்றும் என்னினிய தம்பி தங்கைகளுக்கு எனது அன்புரிமைகலந்த நன்றிகளையும் வாழ்த்துகளையும் வழங்கி.. அமைகின்றேன்!

‘அன்பே தமிழ்! அதிலே அமிழ்!

அன்புடன்

தங்கள் நல்லுறவு நாடும்

புலவர் நல்லதம்பி சிவநாதன்

நிறுவனர் காப்பாளர்

தமிழவை

Nallathamby Sivanathan

BSc. Civil Eng. FCIOB FaPS FCABE C Build Eng. TechIOSH AssocRICS

Senior H&S/CDM Consultant